Pan Boltz i Gwarki 2012

Uff, działo się. Emocje powoli opadają. Z racji, że Gwarki 2012 spędziłem głównie służbowo niż prywatnie i głupio by mi było oceniać coś, w co miałem wkład powstrzymuję się od jednoznacznej oceny całokształtu zdarzenia. Zachowam ją dla siebie. Byliście widzieliście i to Wasze zdanie na temat tarnogórskiego święta jest najważniejsze i najcenniejsze. Mam nadzieję, że podzielicie się wrażeniami w komentarzach poniżej. Jestem cholerycznie ciekawy, co macie do powiedzenia o Gwarkach 2012.

Wchodząc na stronę internetową dokumentprojektu.pl możecie przeglądnąć ogromne ilości zdjęć dokumentujących Gwarki 2012.
Polecam również stronę internetową mojego kuzyna, (lukaszkowalski.com) który już od samego rana dzielnie walczył z aparatem w niedzielę gwarkowską ;)

Podzielę się z Wami kilkoma moimi refleksjami na temat wybranych koncertów Gwarków 2012. Czuje potrzebę i muszę je uzewnętrznić. 

Łezka mi się w oku zakręciła jak spojrzałem na publiczność w trakcie koncertu Ani Rusowicz. Córka Ady Rusowicz okazał się być pomostem pomiędzy młodymi osobnikami i tymi bardziej doświadczonymi. Muzyka łączy. 

Z wielką frajdą wsłuchiwałem się w aranże Ani Dąbrowskiej. Trąbka i klawisze z najwyższej półki. Reszta ekipy nie gorsza. 

Gwarkowski koncert laureatów przeglądu ParkRock 2012, czyli Red House był ich ostatnim… Spokojnie. Chłopaki dalej trzymają się razem. Po prostu zmieniają nazwę. 9 września oficjalnie Red House przeistoczył się w Tape Reels. Zapamiętajcie tę nazwę ;) O nich będzie głośno. 

Łąki Łan robią wiele dobrego dla muzyki. Mówiłem, że takiego muzycznego zjawiska jeszcze w Tarnowskich Górach nie uświadczyliśmy. Naobiecywałem ludziom, że będzie ciekawie i mam wrażenie, że nie złamałem obietnicy. 

3 raz widziałem Kult. Tym razem z innej perspektywy. Widok falującego rynku w Tarnowskich Górach – bezcenne. 

Czuję wielki honor, że mogłem dorzucić do tej imprezy swoje 3 grosze. Dziękuję Tarnogórskiemu Centrum Kultury za taką możliwość.